nieuwe wol

 

Van mijn zus kreeg ik dit bolletje blauwe wol. 

En in Rotterdam kocht ik nog deze bolletjes. Het was een prachtige winkel, ze hadden ook veel stoffen. 

De achterburen hebben weer een lang feest in de achtertuin... Zucht...

privacy...

 Toen de buren een zwembadje hadden, wilden ze wat meer privacy... Dit was hun methode: 

Ja de schutting moet echt vervangen worden. Maar ja dat hadden wij nog niet op de kluslijst staan. 

Roodborstje met lijst

 

De lijst voor het roodborstje is af!

Eerst probeerde ik hem op deze witte muur...

Ik heb de lijst vastgenaaid aan de borduurstof. 

Ik vind de details erg mooi. 

Op deze kleur muur gaat het beter. Mijn vriend wil deze eigenlijk overschilderen. Dat snap ik, ik hoop alleen dat het niet wit wordt. 

Het is een klein werkje zoals je ziet.

Gisteren hadden de buren naast ons de muziek/tv hard. Ik heb nu nog last van een onveilig gevoel. Ik ben juist wegverhuisd om minder last te krijgen van buren... Krijg je dit... 

nog een spelletje te koop

 

Ik probeer nog steeds wat op te ruimen, dus dit spelletje moet ook weg. Het is een oud Lego-spelletje, vast nog wel leuk voor kinderen of Lego-fanaten. 

Verder ben ik nogal moe vandaag, ik werd te vroeg wakker en kon niet meer slapen. (en de bovenburen stampten weer erg hard) 

Souvenirs

Het is inmiddels zondagavond. Ik probeer wat vrede te vinden in foto's die ik had gemaakt in Katwijk.

Vanavond (rond achten) komen er allerlei geluiden van boven/naast ons (ik weet niet eens precies waar). Volgens mijn vriend is het een feestje. Mijn brein gaat er ieder geval kapot aan. Dus ik zet een koptelefoon op en ga verder met mijn foto's.

Deze schelpen had ik meegenomen van het strand. Ik vind het altijd leuk om er een paar mee te nemen. Ik had ook een soort mossel mee, maar die stonk zo dat ik die maar heb weggegooid.

Vooral die schelp rechts is mooi groot, vind ik.

granny-bloemen-driehoeksjaal close-ups

Een lezer vond het jammer dat ik geen detail shots had gemaakt van mijn granny-bloemen-driehoeksjaal. Dus, bij dezen wat close-ups van deze bijzondere sjaal.

Ik had nog gehoopt een wandeling te maken maar dat zit er volgens mij niet in vandaag.

Het is vast ook wel te zien, maar ik zeg het maar even: ik heb verschillende soorten wit door elkaar gebruikt voor deze sjaal.

Voor de rest gaat alles hier zijn gangetje. Ik ben gisteren met mijn zus naar een wolwinkel geweest. Ik zit er nog aan te denken om de wol te fotograferen voor een nieuw blogbericht maar ik weet het niet zeker.
Verder kan ik niet zo goed tegen het gerumoer van de buren. Ik hoor af en toe voetstappen... Of plotselinge klappen/bonken/geen idee wat het is eigenlijk. Ik zou hier mee om moeten gaan maar het blijft lastig. Vannacht werd ik ook al veel te vroeg wakker en kon ik niet meer slapen (hoorde ook weer gebonk), dus misschien begon het daar al.. 

het niet weten...

... met betrekking tot "mijn tuintje". Binnen tuinieren gaat wel OK (op de luizen na dan), maar buiten is het drama.

Soms lijkt het binnen meer groen dan buiten.

Deze graslelies komen allemaal van een plant van mijn oma. Inmiddels kan ik ze aardig goed stekken.

Buiten hebben de planten te maken met meer bedreigingen. Meer insecten, voorwerpen die van boven vallen, duiven...

Nu vraag je je vast af wat ik bedoel met voorwerpen die naar beneden vallen... Dat zit zo, de bovenburen (ik vermoed die van de vijfde verdieping) gooien sigarettenpeuken en blikjes Red Bull naar beneden. Die eindigen geregeld op het balkon. Hoe ik mijn planten hier op moet voorbereiden is mij niet duidelijk. Op de derde verdieping waren ze stenen aan het slijpen op het balkon (daar lijkt het op) en dat gruis valt ook naar beneden. Ook kwam er weleens ander spul op de planten waarvan ik dacht dat het niet van de natuur was...

Het meest vervelende wat van boven komt zijn willekeurige vloeistoffen. De bovenste bovenburen schijnen hun balkon graag schoon te maken. Dit gaat met veel water en soms zelfs azijn en water. Dit lijkt soms als een plaatselijke regenbui naar beneden te hozen. Mijn planten (en ik) mogen hier soms van "meegenieten". Al met al wordt het tuinieren op het balkon meer tuinieren met hindernissen.
Dit bedoel ik dus als ik het heb over  "Ik weet niet goed meer wat ik met mijn balkontuintje moet doen".
Buren aanspreken lijkt niet te werken. (voor het geval iemand het voorstelt), iedere persoon onder de vijfde verdieping raadt mij af hem aan te spreken...

Voor nu is het koud weer buiten dus is het weer even rustig. Het zou voor mijn plantjes fijn zijn als het wat warmer weer wordt, maar met al die overlast die erbij komt, weet ik niet of ik er ook blij mee zou zijn.

omgaan met burenoverlast

Het wordt me de laatste tijd wat teveel. Ik moet het ergens kwijt dus ik schrijf het maar hier. Ik heb het al eerder hierover gehad. De laatste tijd lijkt het nog veel meer te zijn geworden.
Ik woon in een appartementencomplex, op de eerste verdieping.
Momenteel wordt op één van de balkons boven me voortdurend gezaagd. Dat maakt me eigenlijk niet zoveel uit, maar dat zaagsel wat ervan af komt... Komt steeds op mijn planten terecht. De eerste keer had ik bijna al mijn planten in weggegooid omdat ik dacht dat ze allemaal een dodelijke ziekte hadden gekregen (zoiets als meeldauw).
Er is een buur die steeds water van het balkon afgooit. Zo word ik af en toe getrakteerd op een onverwachte regenbui. Ik zit nooit op mijn balkon maar ik ben bang dat het mijn planten beschadigt (overbewatering).
Laatst was het zelfs een mengsel dat op azijn leek! Dat is al helemaal niet goed voor mijn planten en ook best gevaarlijk voor mij.
Ik wil zo graag hier een fatsoenlijk moestuintje runnen. Dat leek goed te gaan de laatste jaren, maar nu lijken buren het steeds meer tegen te werken. Ik heb ook weleens geklaagd in de groepsapp maar dan zeggen ze dat je die buren maar moet aanspreken. De buren boven mij wijzen allemaal naar één iemand die zij ook niet durven aan te spreken (daar zou niet te praten mee zijn).

De naaste buurman rookt er lustig op los dus eigenlijk kunnen het woonkamerraam en het slaapkamerraam nooit open. Inmiddels doen we het woonkamerraam overdag en 's avonds dicht. Het slaapkamerraam laten we wel open voor ventilatie. Daardoor stinkt het daar regelmatig naar rook. We moeten daar ventileren anders wordt het echt heel muf.

Vervolgens hebben we bovenburen die graag stampen en bouwen en weet ik veel wat ze allemaal doen. Het maakt ieder geval veel lawaai.

Verhuizen is geen geld voor, dus voorlopig zit ik hier vast.
Ik voel me zo machteloos en boos.

Burenfrustraties

Ik moet het even ergens kwijt... Dan maar hier even.
De bovenburen stampen weer veel. Dat is natuurlijk al irritant.
De buren aan de zijkant roken graag op hun balkon. Die zit naast onze slaapkamer. Het stinkt daar bijna elke dag naar rook. Ik kan het raam nauwelijks openzetten!
Ze hebben een soort afscheiding gemaakt van karton (onderin) om ervoor te zorgen dat hun dieren niet oversteken, het ziet er niet uit.

Op deze oude foto is het al te zien, dat kartonnen ding in de verte, achter die zwarte pot. Ik heb dat maar gelaten, want je wil die beesten hier ook niet hebben. 

Nu hebben ze weer wat nieuws gedaan en ik heb er een foto van gemaakt: 

Nou vind ik het prima als ze dat "raam" willen afdekken. Maar zet er dan gewoon een schutting tegenaan! Nu steken die haakjes uit. Ze hebben mij niks gevraagd terwijl deze muur gezamenlijk eigendom is. Ook ben ik bang dat het beschadigd raakt nu ze er zoveel dingen aan gehangen hebben. Het lijkt allemaal dingen voor urban gardening, dat kan best zwaar worden. Ik tuinier zelf ook graag maar ik heb alles op de grond of aan de balkonreling. 

Je zult misschien denken "Waar maakt ze zich druk over?" maar het komt misschien door de hele voorgeschiedenis van het roken en geen rekening houden met mij. Ik heb ze aangesproken op het roken maar dat blijven ze doen want "ze roken niet in huis". 

Ik ben echt heel gefrustreerd nu. We hadden eerst een prima buurvrouw aan die kant en nu hebben we deze tokkies!

Mouwen

De mouwen van mijn vest zijn nu ook af dus ik kan het in elkaar gaan zetten!

Verder ben ik vooral gefrustreerd. Je zou zeggen dat ik als introverte illustrator die ook nog graag haakt, heel graag thuis zou zitten.. Maar ik krijg het hartstikke benauwd in dit appartement. De bovenburen zijn voortdurend ook thuis nu dus daar heb ik last van. De buren hiernaast roken graag op het balkon dus ramen moeten daar eigenlijk altijd dicht anders ruikt het net naar zo'n bruine kroeg van vroeger. Ik haat die lucht. Vandaag heb ik ze er eindelijk op aangesproken. Maar ja, binnen roken willen ze niet natuurlijk....
Met dit soort buren hoop ik dus dat dingen gauw weer normaal worden en we weer veel naar buiten kunnen..
Goed goed, ik heb weer even mijn frustraties ge-uit, ben benieuwd of ik morgen nog op een normale manier naar de supermarkt  kan.

een rommelig bed

Dit is het bed waar ik veel haakwerkjes "bewaar". Je ziet daar een shawl, een grote witte sjaal met bloemen die ik nog een keer moet fotograferen, de stukken van het vest waar ik mee bezig ben, granny squares van het granny square project en meerdere tassen in het "hoekje". Het ziet er niet zo netjes uit. Ik ben ook niet echt netjes, ik probeer het soms maar het eindigt weer altijd als zoiets.

Mijn hoofd is ook nu een chaos. De bovenburen zijn volgens mij ook de hele dag thuis dus ik hoor regelmatig gestommel. Het is moeilijk om me te concentreren.  Het liefst heb ik een hele dag een koptelefoon op, maar dat is ook niet altijd leuk. Ik hoop dat de extreme maatregelen omtrent het virus snel kunnen ophouden. Ik snap dat het nodig is, maar voor mijn hoofd is dit erg moeilijk. Ook vind ik het ongemakkelijk dat heel veel winkels gaan verdwijnen. Ik zou bijna weer extra wol kopen maar ik heb nog genoeg.